Loft Dairedeki Kadın – Bölüm 5: Saklanan Sayfalar
Sayfalar arasında katlanmış, içe kıvrılmış bir parça vardı.
Başta bir eskiz sandım. Ama hayır…
O, bana ait olmayan, el yazısıyla dolu bir sayfaydı.
Üzerinde tarih yoktu.
Ama cümlelerin tonu, geçmişin acemiliğini taşıyordu.
” Bazı insanlar gitmez. Sadece sessizleşir. Sana veda edemedim, çünkü kalbim senden sonra nasıl atacağını bilmiyordu.
Seninle ilgili her şeyi unutmak istedim. Ama sadece unutmam gerekenleri ezberledim. “
Cümlelerin ortasında benim ismim vardı.
Minik harflerle, defalarca yazılmış…
Sanki unutmamak için değil, unutmamakta ısrar etmek için.
Elim titredi.
Çünkü bu satırları okuyunca yalnız olmadığımı fark ettim.
Gidişi sessizdi, evet.
Ama içi…
O da en az benim kadar gürültülüymüş.
O an içimde bir şey kıpırdadı.
Belki de yıllardır ilk kez gerçekten nefes aldım.
Ve ben, loft dairedeki kadın…
O defteri bu kez kapatmadım.
Çünkü bazı defterler kapatmak için değil, devam etmek için bulunur.
Yorum yok