Loft Dairedeki Kadın – Bölüm 4 : Defterin Sessizliği
Bugün temizlik yaparken buldum onu.
Kitapların arasında sıkışmış, neredeyse solmuş bir defter.
Sayfalarını çevirdim.
Arasında kurumuş bir sardunya yaprağı vardı.
Hafifçe ezilmişti. Tıpkı bazı duygular gibi…
Son sayfaya geldim.
O cümle hâlâ oradaydı:
” Yarım Kal “
Ne garip.
Yıllar geçiyor ama bazı cümleler hâlâ taze kalıyor.
Hâlâ can yakıyor.
Hâlâ bir göz göze geliş gibi ansızın bastırıyor.
Oturup uzun uzun baktım o sayfaya.
Kalem darbesi hâlâ belirgindi. Sanki yazarken çok bastırılmış.
Sanki giderken bile iz bırakmak istemiş.
Ve ben fark ettim ki…
Bu defteri yıllar önce değil, bugün bulmam gerekiyordu.
Çünkü bazı hesaplaşmalar geçmişte değil, insan hazır olduğunda olur.
Gözlerimi kapattım.
O yazın sıcağı değil, eksikliği dokundu tenime.
Ve ben, loft dairedeki kadın…
Bir defterin arasında saklanan kendimi, yıllar sonra yeniden buldum.
Yorum yok