Loft Dairedeki Kadın – Bölüm 1: Camın Ardındaki Şehir
Camın dışı İstanbul’du.
İçimse hâlâ bir taşra kadar sessiz.
Bu daireyi hayal ederken yirmi beş yaşındaydım, elimde defterim, cebimde sıfıra yakın bir umut vardı. Şimdi otuzlarımdayım. Hâlâ yalnızım. Ama yalnızlığımda boşluk değil, yankı var.
Bugün kahvemi sade içtim. Şeker alacak param yok diye değil. Acıya alıştım sadece.
Kitabım raflarda değil belki ama yatağımın yanındaki sandalyede, bitmemiş cümleleri ile duruyor.
Pencerenin kenarında oturuyorum.
Dışarıda yağmur, içeride eski bir piyano sesi.
Ve ben, o loft dairedeki kadın…
Hayalinden hiç vazgeçmemiş biri.
Yorum yok